Al amiko Paŭlo Thorsen

Amiko, eble nun lastfoje estis,
ke en gastama dana hejm' mi festis
kaj ĝuis en etoso varte paca
donacoŝancon por hometo laca.
Jes, multan ĝojon donis la revido:
vi kun edzino ĉarma, brava ido
min gastigante pruvis ja modele,
kiel ĥemisferoj povus vivi bele,
se ili volus fidi sen intrigoj
kaj kompreneme iĝi nur amikoj.
Adiaŭ, kara! La impreso kora
ĉe mi ne velkos pro l' distanco fora
kaj same restos viva la vizito
instruodona pri la sankta spito
ĉe mornaj tomboj de martiroj danaj...
Bataloj por LIBER' ne estis vanaj.

Sin turnos Tero plu, ŝanĝiĝos mondo,
sed sciu, kor' de via vagabondo
pri vi eĉ tiam danke sentos,
kiam ne estu! la Malam' reventos.