Al Eli Urbanová

Vi, kara fratin', sur kamp' poezia
kun ruĝo de roz' kaj blanko lilia
aperis por ĉarmi, revojn disŝuti...
Mi, bardo maljuna, povas nur muti
kaj mire jubili pri pompa floriĝo
de juna talent', parenca en riĉo
de sentoj kaj pensoj ritme muzikaj.
En kantoj vi vivas. Per mozaikaj
pentraĵoj de l' koro volu fideli
al lingvo, al lir' — por ravi nin, Eli!