Fabeleto
(Al kvinjara esperantistineto)

Feinon de l' fabelo
renkontis la knabin'.
"Jen, kara, verda stelo
ŝi diris gardu ĝin!"

La stelon kun fiero
ŝi portis sur la brust';
la fidon pri l' Espero
rebrilis ĝi sen rust'.

Kaj foje ŝi promenis
kun sia patrinet',
renkonte al ŝi venis
kun verda stel' knabet'.

"Vi havas saman stelon!"
jen surpriziĝis ŝi.
"Ni havas saman celon"
respondis gaje li.

Kaj poste? Nu, alvenis
la bela festotag':
la pastro ilin benis
sub verdostela flag'.

Ne ridu mi protestas
pri mia rakontet';
pri vero jen atestas:
la paĉjo, patrinet'.

Kaj ili mi raportas
nun havas stelojn tri:
la trian stelon portas
mem nova stelo mi.