Kongresa saluto
(Al la IFEF kongreso en Budapest)

Fremdlandaj gastoj, kolegaro kara,
ni vin salutas kun gastama ĝojo!
Al urb' kongresa en la land' hungara
kondukis vin relaro de l' fervojo
kaj kvankam nin disigas mejloj, limoj,
eĉ pli naciaj lingvo, moro,
sugestas tamen sento: en la sinoj
LIBERON signas verdaj semaforoj.
La reloj ligas landon al la lando;
per ili ja trafikas homo, varo.
Kompreni, ŝanĝi pensojn ESPERANTO
donacas instrumenton al Homaro.
Ĝi estas komponento de l' Progreso,
la lingva ilo kaj kulturfaktoro;
per Ĝi senpere ĉiam dum kongreso
triumfas klara menso, nobla koro.

Klopodis ni, ke vi, gastara rondo,
kiel ĉe propra frat' hejmece fartu,
dum via resto servu vin volonto
kaj simpati' sincera gvidu, vartu!
Ni nur deziras, ke okulojn, koron
malfermu vi por vidi nin, kompreni,
ke ni oferas tempon kaj laboron
por releviĝi, nin mem suvereni.
La bildojn kaj impreson kun vi portu
kiel ĝermantan semon pri la Vero
kaj hejme simple, juste vi raportu:
Mi vidis landon en prosper', libero,
kie militaj ruboj iam altis,
viciĝas nun palaco post palaco
kaj kie jaroj eĉ jardekojn saltis,
nun rekonstruo celas: ESTU PACO!