Nuda realeco
(Inkubo de idealisto)

Ĉe manostreĉ' sub umbiliko
la vivosenco kaŝas sin.
Obeas al ci tikla piko
egale viro kaj virin'
trallala lala! Trallala lala!
Al ĝi obeas vir', virin'.

Ho, ve al tiu, kiu neas,
ĉar leĝon rompas kaj la leĝ'
rebatas tuj kaj poste veas
egale sklavo kaj la reĝ'
trallala lala! Trallala lala!
Ho, vane plendas sklav' kaj reĝ'.

Nur saĝperdinto filozofas
ĉe manostreĉ' sub umbilik';
moralo tie sin ne trovas,
nenion helpas la predik'
trallala lala! Trallala lala!
Nek pruda rit', nek politik'.

Ĉe manostreĉ' sub umbiliko
por ĉio kaŝas sin respond',
ĉar malamiko kaj amiko
tumultas ĉe la sama font'
trallala lala! Trallala lala!
Kaj movas sin la tuta mond'.

Kaj ĉio pli estas nur ŝajno,
nur bluf', pudora mistifik',
troviĝas ĉiu perdo, gajno
ĉe manostreĉ' sub umbilik'
trallala lala! Trallala lala!
Ĉar tie nestas vivlogik'.

Negrave, se eĉ ĉiu neus
la veron pri la erotik';
homaro glora tuj pereus,
se regus strik' sub umbilik'
trallala lala! Trallala lala!
Ĉe manostreĉ' sub umbilik'.