1.
LA GRILOJ

Antaŭ la naskiĝ' de l'karaj
Muzoj, laŭ la onidiroj,
homoj estis ordinaraj,
ankaŭ la kamparaj griloj.
Sed kiam aperis Muzoj,
kaj por dolĉaj kor-amuzoj
la unuaj kantoj sonis,
la gril-homoj tiel dronis
en plezur', ke ili ĉesis
pri si zorgi, eĉ forgesis
manĝi, trinki, kaj konstante
kantis nur, ne rimarkante,
ke per tio ili lante
sin mortigas. Ili devis
morti home, sed ricevis
grilan korpon, plu kanzonis,
al ili la Muzoj donis
la donacon, ke dumvive
senmalsate, sensoife
ili kantu, kaj post morto
ili iru kun raporto:
Kiu do la Muzojn tere
kultas kaj honoras vere.