La ardan amon trans ĉemizo
Mi pentros, Kara, sen mensog'.
Kuraĝa estas la devizo
De mia eta versprolog'.

Vestinte sin per pruda tog'
Poetoj haltas ĉe la kiso.
Sed ardon amon trans ĉemizo
Mi pentros, Kara, sen mensog'.

La kis' pli dolĉas, ol ĉerizo,
Pli ebriigas ĝi, ol grog',
Sed ĉu ni vivus sen la log'
Al pli prof unda paradizo?

Jen arda amo trans ĉemizo...