IX

Kaj sub la dolĉa trudo de l' sopiro
La lipojn vi malfermis kun soif',
Kaj la malsekon varman de l' gingiv'
Eksentis mi, ĝuante ĝin sen spiro.

Kaj trinkavide, kiel la vampiro,
La mieldolĉan sukon de l' saliv'
Mi sorbis, kvazaŭ akvon de la viv',
Kaj vi, en duonsvena amdeliro

Ekmordis mian lipon ĝis eksango.
Volupte ĝemis mi, kaj en ebri'
Penetris vian buŝan mia lango

Kaj konvulsie vibris ĝi en vi,
Dum prancis mia kompatinda Stango
Kaj tremis, preskaŭ krevis pro l' envi'.