XI

Brakume vi en mia sino sidis,
La dolĉajn vangojn kovris am-purpur',
Kaj mi karesis vin ĉe l' svelta krur',
Sed mia man' pli supren ekrapidis,

Kaj glitis, glitis, vane ĝin mi bridis
Sur la blanksilka haŭto de l' femur',
Kaj vin unue tuŝis ĉe l' velur'
Humide arda, kiun ĝi avidis.

Vi rigidiĝis, kaj ekĝemis mole,
Kaj spasme premis min al via kor',
Kaj paste vi eklulis vin senvole,

Ĝis sub la fingro-lud', el am-amfor'
Sur miajn fingrojn gutis preskaŭ bole
Varmega suk': oleo de Amor'.