XII

Mi iris al vi kun animo bola
Por voki vin al nova kis-agap'.
Mi sonorigis. Via dolĉa kap'
Aperis kun la blondo aŭreola.

Kaj ni eniris. Kaj vi estis sola!
Premiĝis mia kor' sub dolĉa frap'.
Ni kisis nin. Mi tiris al kanap'
Vin lipsurlipe, kun perforto mola.

Kaj kuŝe jam, en arda sinforges',
Ankoraŭ laste vi ekĝemis: "Ho ne!"
Sed mi la jupon ĉifis en frenez',

Kaj jen albrilis min marmorkolone
La du femuroj kun la ombra mez'
Kara! Vi min atendis senkalsone!