XV

La sekvan tagon tintis telefono.
Mi levis ĝin kun tedo, sub deprim'.
Jen, via voĉo! Tremis la esprim'
De la kompato en la dolĉa sono.

Kaj mia voĉ' atestis pri malbono,
Ĉar "Tuj mi venos!" kriis vi kun tim'.
Ho, kia vibro kuris tra l' anim',
Eĉ mia Bub' stariĝis sen admono.

Kaj tiam mi kolere kaptis ĝin,
Kaj atentigis, kvazaŭ grumbla mastro
Serviston sian pri la disciplin':

Se vi ne staros kiel la pilastro,
Se vi rifuzos servi kun obstin',
Fripona Bub', mi punos vin per kastro!