XVI

Kaj venis vi kaj kun kompreno takta
Ridetis vi, ho, admirinda saĝ'!
Trafluis miajn membrojn la kuraĝ',
Neniam estis ŝvelo pli kompakta.

Nun, nun, rapide! Inter blanko lakta
Jam ombre silkis la sopir-pejzaĝ',
Kaj vokis, vokis por plezur-vojaĝ'
Tra la misteroj de la grot' barakta.

Rompiĝis pordo! Post dolora ĝem',
Kiel pafita eta korpo birda
Vi kuŝis, svene, kun tutkorpa trem'!

Ho kara, kara! Ho viktimo virga!
La Bubo brulis en la ĉirkaŭprem',
Kontuze pro la strikta vojo smirga.