XX

Post kis' ĉielplezura, inferflama,
Ekmigras mia lip' laŭ sorĉa rit',
Kaj fajrajn punktojn laŭ la arda glit'
Postlasas ĝi ur via kol' balzama.

Ascendas ĝi al milda monto mama,
Sur cico-rozoj haltas ĉe l' zenit',
Kaj poste ĝi, kun morda apetit'
Algluas sin por suĉo voluptama.

Ĝi poste glitas plu kun tikla vibro,
Tra l' dolĉa ventro, sur silkhaŭta blank',
Nun haltas, kaj kun trem' en ĉiu fibro,

Subite ĵetas sin, kiel lavang',
En dolĉan pordon ' de l' ĉielvestiblo.
Kaj ne la lip' jam kisas, sed la lang'!