XL

Kapuĉon mian dume mano lula
apertas-fermas kun karesa tuŝ',
kaj nun, nun glitas la humida pluŝ'
de via lango, kun vibrado brula,

dolĉtikle tra la haŭto retikula,
ke l' du globetoj prancas el la kuŝ',
kaj nun ascendas la langanta buŝ'
ĝis glan' kaj lekas ĝin kun glit' cirkula.

Kaj nun ĝi kaptas ĝin kun milda mordo,
kaj suĉas jam la arda liporing'.
Ho, morti de plezur'! Kun korpotordo

mi levas, ĵetas min en salta sving'.
Kaj ĉio estas jam en bona ordo:
la buŝ' sur buŝo, kaj la glav' en ing'.