XLII

En lit' vi bubviziton ne permesis,
rezigne flustris: "La monata sang'".
Sed malkvietis spite mia Stang',
vi ĝin karesis mole. Sed ne ĉesis

la ŝvelo, kompreneble, eĉ, impresis
jam obeliske. Nun kun brula vang',
vi proksimiĝis al ĝi kaj per lang'
kaj per la lipoj vi ĝin ekkaresis.

Kaj nun eksuĉis vi entuziasme.
Ho, dolĉturmenta vibro en la nuk'!
Volupto torda, morda! Dum orgasme

en vian buŝon ŝprucis arda suk':
barakte, ĝeme, senkonscie, spasme
mi mordis vin je l' alabastra pug'!