VENVS HORTATRIX

Viens. Il est d'autres jeux que les
jeux de l'enfance.  

"Incipe, belle puer, thalami cognoscere bella,
      quaque uia deceat uirginitate frui!
Nam tibi prima uolo castos uiolare pudores,
      leuia uix cui stant inguina pube noua.
Viua nisi in uiuo nunquam potuere doceri:
      uerte pudens animos ad mea pulchra, puer!
Disce leui digito habiles tractare papillas
      (tange meas!), blanda ilia nosce manu!
Mox (latus hocce foue!) mox labris ima labella
      suge, immo lingua limina lubrica adi.
Praecipit hic oculis uirgo studiosa quod optat,
      et uenerem tacito ipsa rubore rogat.
Spiculum acutum igitur tum admove lene tepenti,
      ut penetret penis molliter ac penitus!"
Talibus illa docet lentis lumbisque manuque,
      efficiens puerum sic modo prima uirum,
Lactea donec alit concham roratio hiantem,
      dumque sibi pretium grande magistra rapit.
  

LA ADMONANTA VENUSO

Estas aliaj ludoj ol la infanaj.
Venu!

"Lernu, ho bela knab', pri l' dolĉa milito de l' amo, kiel
      konvenas al vi ĝui je virga trezor'.
Estu l' unua mi nun por atenci al viaj pudoroj,
      ĉar apenaŭa lanug' ombras ĉe l' glata ingven'.
Vivo, se ne ĉe la viv', neniam povas lerniĝi:
      turnu al mia belec' prudan animon, ho knab'!
Lernu do via fingret' tikladi cicon elastan
      (tuŝu la miajn!), kaj man' flankojn ekkoni kun lert'.
Baldaŭ (karesu min plu!) via lipo l' intimajn lipetojn
      suĉu, kaj eĉ per lang' iru ĝis glita la sojl'.
Tiam elmontras virgin' okulmove, kion ŝi strebas:
      petas plezuron mem ŝia silenta ruĝiĝ'.
Nu, alŝovu la pinton de ll' sag', dum ŝi mole varmiĝas,
      por ke penetru la fust' milde ja, sed ĝis la fund'"
Tiel instruis ŝi lin per supla lumbo kaj mano,
      lin per l' unua prov' knaban farante jam vir',
ĝis la lakteca rosaĵ' eknutris la konkon avidan,
      kaj havigis majstrin' l' egan salajron al si.