ALLA MANIERA DEL WERTHER

Die saft'ge Pfirsche winkt dem
dürst'gen Munde
Questa rosea mela che tu
arrossendo mi porgi, Lotta,
dal ramo ove la tua virtù
      invan coll' aura lotta,

la divoro de' baci miei
a cui niuna bellezza è strana —
ma quanto più vagheggerei
      l'arcana melagrana

che nel muschio matura già
rugiadosa di un mero umore,
e diman i labbri aprirà
      al sole dell' amore!

LAŬ LA MANIERO DE WERTHER

Suka persik' invitas la soifan buŝon
 
Ĉi ruĝan pomon, kiun, Lote,
vi roza ĵetis al mi lote
de l' arbo, kie via virt'
venkiĝas de venta ekflirt',

per miaj kisoj mi devoras
— nenian belon ili ignoras —
sed pli aspiras mia ŝat'
al jena sekreta granat',

kiu, matura en la musko,
freŝiĝas de rospura suko
kaj morgaŭ ekmalfermos jam
la lipojn al suno de l' am'!