TADAMINE


1.
Ho, se mi iĝus
lunlumo! La amata
knabino fine
kunsente min rigardus,
nun estas senkompata.

2.
Kiel en fluo
peliĝas akva lento
sen fundradikoj,
jen tiel mi peliĝas
sen halt' en amtorento.

3.
Disiĝe de ŝi,
sen kor' sur matenĉielo
frostis la luno.
Nenio pli ĉagrenas
nun min, ol krepuskhelo.